دشت ها آلودست
در لجنزار گل لاله نخواهد رویید
 
در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید ؟
فکر نان باید کرد
و هوایی که در آن
نفسی تازه کنیم
 
گل گندم خوب است
گل خوبی زیباست
ای دریغا که همه مزرعه ی دل ها را
علف هرزه ی کین پوشانده ست
 
هیچ کس فکر نکرد
که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست  دشت ها آلودست
در لجنزار گل لاله نخواهد رویید
 
در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید ؟
فکر نان باید کرد
و هوایی که در آن
نفسی تازه کنیم
 
گل گندم خوب است
گل خوبی زیباست
ای دریغا که همه مزرعه ی دل ها را
علف هرزه ی کین پوشانده ست
 
هیچ کس فکر نکرد
که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست
و همه مردم شهر
بانگ بر داشته اند
که چرا سیمان نیست
و کسی فکر نکرد
که چرا ایمان نیست
 
و زمانی شده است
که به غیر از انسان
هیچ چیز ارزان نیست . 
و همه مردم شهر
بانگ بر داشته اند
که چرا سیمان نیست
و کسی فکر نکرد
که چرا ایمان نیست
 
و زمانی شده است
که به غیر از انسان
هیچ چیز ارزان نیست .
 
حمید مصدق   ـ   تابستان ۵۷ 

پرنده همقفس همخونه ی من زمستون رفت و شد فصل پریدن
همین دیروز تو از این خونه رفتی ولی از اومدن چیزی نگفتی
بهار کاغذین خونه ی من تورو راضی نکرد آخر به موندن
چی میشد اون هوای برفی و سرد تورو راهی این خونه نمیکرد

می خواستم بهت بگم چقدر پریشونم    دیدم خودخواهیه    دیدم نمی تونم

تحمل می کنم  بی تو به هر سختی

به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی

به شرطی بشنوم  دنیات آرومه

یکی اونجاست شبیه من یه دیوونه که بیشتر از خودم قدرتو می دونه !

چی کار کردی که با قلبم به خاطر تو بی رحمم !؟

تو رو می خوام تموم زندگیم اینه    دارم می رم ته دیوونگیم اینه

نمی رسه به تو حتی صدای من

تو خوشبختی همین بسه برای من 

ستاره بارون کن و داغون کنه  بیا حالمو دگرگون کن و برو  دیوونه بازی کن و نازی کن و بیا  باز دل و راضی کن و برو

نمون اینجا برو           نمون این جا برو

این یه حس موندگار نیست برو به این عشقا اعتبار نیست برو نه گناه من نه تقصیر تو این زمونه سازگار نیست برو

اگه عمرم یه نفس بود واسه دیدار تو بس بود آخه عاشق تو بودم

 اگه دیر به تو رسیدم ولی آخرش بریدم آخه آرزوم رو دیدم

از خدا چیزی نخواستم جز یه عشق یادگاری پیش کش تو که یه روزی بتونی تنهام بذاری

می دونی دلم نیومد پای عشق من فدا شی

اگه قسمتم نبودی ولی فرصتم که دادی این دو روز آخر عمری با تو باشم

وقتی این شعرو می خونم که تو دنیای تو نیستم آرزومه که نباشم.

شگفتا وقتي که بود نمي ديدم وقتي مي خواند نمي شنيدم

وقتي ديدم که نبود.........................وقتي شنيدم که نخواند!
چه غم انگيز است که وقتي چشمه اي سرد وزلال
در برابرت مي جوشد و مي نالد         و            مي خواند تشنه آتش باشي نه آب!
و چشمه که خشکيد چشمه که  از آن آتش که تو تشنه  آن بودي بخار شد وبه هوا رفت
و آتش کوير را تاخت و در خود گداخت   و از زمين آتش روئيد و از آسمان آتش باريد
توتشنه آب گردي و نه تشنه آتش! و بعد عمري گداختن از غم نبودن کسي که تا بود
از غم نبودن تو مي گداخت

دوست من
این دعای من است از برای تو
بکوش همه آنچه می توانی باشی
و هرگز نه نسخه تکراریی از دیگران
بکوش تا ویژگی های بی همانند خویش را بشناسی
و همه آن خصوصیاتی را که تو را متمایز می کند
بکوش با بخشیدن
بیاموز شادی دریافت کردن را
بکوش غم گذشته را به فراموشی بسپاری
و لحظه های شاد را حفظ کنی
و دعا میکنم که در همه وقت هشیار و آگاه باشی 

چرا که تو انسانی بی همانند ۰ در میان همه انسانهای بی همانند 

بهترین باش تا آنجا که می توانی 

امروز تولد مسافر

تولدم مبارک

اگه می دونستم تنهایی سفر کردن انقدر لذت داره

هیچ وقت دنبال یه همسفر نمی گشتم

این از من به شما نصیحت

شما هم بی خیال همسفر بشید

تنهایم را با تو قسمت می کنم سهم کمی نیست

 گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست

در پي همدرديم مسافر تا تك وتنها نباشم
تا غم هايم با او قسمت كنم از اين دردها رها شم
در پي همدرديم مسافر تا آتش دلم فرو نشاند
كوله بار خود زمين گذارد و تا ابد پيشم بماند
او ازان من بود خودم پيمان شكستم
خودم با دست خود عهدم گسستم
كاش ميدانست منم بي چاره بودم
تمام شعرهاي عمرم براي او سرودم
حال چگونه بايد او را بيابم
چگونه بگم دوستش دارم
چگونه بهش بفهمانم بيقرارم
چگونه بگم در انتظارم