غصه نخور مسافر   اين جا ما هم غريبيم

از ديدن نور ماه   يه عمر بي نصيبيم

فر قي نداره بي تو... بهارمون با پاييز

نمي بيني كه شعرام   همه شدن غم انگيز

غصه نخور مسافر   اون جا هوا كه بد نيست

اين جا ولي آسمون   اشك ريختنم بلد نيست

غصه نخور مسافر   فداي قلب تنگت

فداي برق ناز... اون چشاي قشنگت

                                 سفر يه امتحان به به جون تو بلا نيست

زير باران بودم همره غم تنها    چشم زيبايت گشت در مه شب پيدا

با دو چشمت گفتم: بي خبر از مايي   از غروب و باران حال ما جويايي؟

هيچ مي گويي او زير باران تنهاست   ياد داري گفتي با تو باران زيباست!

تو كه گفتي هر شب در خيالم هستي   سرخي چشمانت داده بر من مستي

حال زير باران با كه هم آغوشي    زير باران با او باده هم مي نوشي؟

چشمت آرام چكاند فقط قطره شبنم    لحظه اي باريد او مثل باران نم نم

مثل باران نه كه چون سيل در جوش و خرش    با غم چشمانت رفت از سر هم هوش

قطره قطره اشك بر رخم بوسه نواخت    تا كه بگشودم چشم قلبم از غصه گداخت

گفتم :اي سنگين دل تو نبار بر حالم    شيشه را مي شكندسنگ اشكت يارم

       چشمت از غصه به من خيره ماند و حيران      گفت: زير بارانم بي توام سرگردان

نيمه پر ليوان عشقمان را ببين

من و تو ........ چاي شيرين !

تو ...هم ميزني

من...حل مي شوم

عشق مي ماندو ليوان و تو

همين....!!!!!