نمی دانم که دانستی دلیل گریه هایم را نمی دانم که دانستی حس حضورت در سکوتم را و می دانم ، که می دانی ز عشق بودنت مستم. وجود ساده ات بوده که من این گونه دل بستم
مهربان باش که در ایین این پنجره ی سبز قشنگ مهربان است کسی با من و تو چه قشنگ است نگاهی که به مهر بگشایی به همه به طبیعت به زمین به ستاره به قناری قفس به هر ان چیز و هر ان کس که خدا ساخت مهربان باش مهربان باش با کویر دل من
